Hoe vaak komen gehoorstoornissen voor?

Eén op de duizend jonge kinderen heeft permanent gehoorverlies

Ongeveer 1 tot 1,5 per 1.000 levend geboren kinderen heeft een permanent gehoorverlies groter dan 40 dB (Bachmann & Arvedson, 1998; Davis et al., 1997; Kennedy & Mc Cann, 2004; Fortnum et al., 2001). Dit beeld wordt bevestigd door uitkomsten van de eindevaluatie van de implementatie van de neonatale gehoorscreening in Nederland (Kauffman-de Boer et al., 2006) in combinatie met de resultaten van de gehoorscreening binnen de Neonatale Intensive Care Units (NICU's). De prevalentie van slechthorendheid is veel hoger binnen de NICU's als gevolg van bijvoorbeeld ernstige vroeggeboorte of zuurstofgebrek rond de geboorte. Van de groep van ongeveer 180 slechthorende kinderen die jaarlijks worden opgespoord, blijkt een derde uit de NICU's afkomstig te zijn. Het aantal kinderen met gehoorverlies neemt toe met de leeftijd. De grootste toename vindt plaats vóór het achtste levensjaar. Het betreft hier kinderen met bekende en onbekende risicofactoren.

Middenoorontsteking belangrijkste veroorzaker van tijdelijk gehoorverlies bij kinderen

Een ontsteking van het middenoorslijmvlies met vochtuittreding (otitis media met effusie; OME) is de voornaamste veroorzaker van tijdelijk gehoorverlies van het geleidingstype bij kinderen. De omvang van dit gehoorverlies is gemiddeld 25 dB en varieert van 10 tot 40 dB (Rovers et al., 2004). Bijna alle kinderen maken episodes van OME door, maar veel episodes blijven onopgemerkt (Zielhuis et al., 1998). Bij ongeveer 35% van deze kinderen met OME gaat het om korte (één tot drie maanden) al dan niet herhaalde episodes van OME. Ongeveer 30% heeft langdurige (drie tot negen maanden) al dan niet herhaalde episodes en 10% van de kinderen maakt episodes door die langer dan een jaar duren (Zielhuis et al., 1990).

OME komt het meest frequent voor rond de leeftijd van een jaar (Rovers et al., 2004). Vanaf de leeftijd van 8 à 9 jaar neemt de frequentie sterk af (Tharpe & Bess, 1999).

Harde muziek kan tot gehoorschade leiden, recente cijfers ontbreken

Veelvuldige geluidsbelasting door bijvoorbeeld het bezoek van popconcerten en houseparty's en door luisteren naar harde muziek door hoofdtelefoons vormt een zodanige belasting voor het gehoor dat schade aan het gehoor kan optreden. Dit is de uitkomst van Nederlands onderzoek dat eind jaren negentig is uitgevoerd (Passchier-Vermeer & Steenbekkers, 2001). De ernst van het gehoorverlies lijkt echter niet zo groot. Van de mannen tussen de 12 en 30 jaar zou 0,5% een gehoorverlies hebben van 4 tot 10 dB bij 6.000 Hz. Wel is er een verband tussen het aantal popmuziekactiviteiten en de mate van het gehoorverlies. Daarnaast hangt het gehoorverlies samen met de aard van de popmuziekactiviteiten. Van het bezoeken van discotheken is niet aangetoond dat hierdoor gehoorschade ontstaat. Naar schatting 0,4% van de jongeren heeft een gehoorverlies van 30 dB of meer bij 4.000 en 6.000 Hz als gevolg van het beluisteren van harde muziek door hoofdtelefoons. Recente cijfers over gehoorschade als gevolg van het luisteren naar harde muziek ontbreken. Op basis van internationale epidemiologische onderzoeken concludeert de 'Scientific Committee on Emerging and Newly-Identified Health Risks' (SHENIR) dat er geen aanwijzingen zijn voor een toename van gehoorbeperkingen onder tieners en jongvolwassenen. Ook lijkt er geen sprake van een aanmerkelijk gehoorverlies bij jongeren onder de 21 jaar als gevolg van blootstelling aan harde muziek (SHENIR, 2008).