U bevindt zich op:Nationaal Kompas Volksgezondheid›Gezondheid en ziekte›Ziekten en aandoeningen›Kanker›Non-Hodgkin lymfomen (NHL)›Non-Hodgkin lymfomen samengevat
Wanneer lymfocyten zich abnormaal ontwikkelen en zich ongecontroleerd sterk vermenigvuldigen, spreekt men van lymfklierkanker of lymfoom. Er zijn Hodgkin en non-Hodgkin lymfomen. Non-Hodgkin lymfomen bestaan uit een zeer heterogene groep van kwaadaardige tumoren met een grote variatie in presentatie en klinisch beloop. De meeste lymfomen ontstaan in de lymfklieren zelf, maar 30 à 40% van de tumoren ontstaat in lymfoïd weefsel buiten de lymfklieren, bijvoorbeeld in het maagdarmkanaal, de huid, de hersenen, de longen en de testis.
Op 1 januari 2010 hadden 19.462 mensen een non-Hodgkin lymfoom, 10.830 mannen en 8.632 vrouwen. Het betreft de 10-jaarsprevalentie: het aantal mensen dat in de loop van de tien jaar voorafgaand aan de peildatum (1 januari 2010) een non-Hodgkin lymfoom heeft gekregen en op de peildatum nog in leven is.
In 2009 bedroeg het aantal nieuwe gevallen van non-Hodgkin lymfomen 3.557. Daarbij ging het om 2.036 mannen en 1.521 vrouwen. Vergeleken met andere EU-landen is de incidentie van non-Hodgkin lymfomen in Nederland hoog.
In 2010 overleden 1.130 personen aan non-Hodgkin lymfomen: 625 mannen en 505 vrouwen. De sterfte in Nederland behoort tot de hoogste in de Europese Unie.
Landelijk was er een lichte stijging in het aantal nieuwe patienten met non-Hodgkin lymfomen in de periode 1990-2005, en in de periode daarna (2005-2009) een daling.
Vanaf het midden van de jaren negentig van de vorige eeuw tot 2010 is de sterfte door non-Hodgkin lymfomen gedaald.
Verbeterde behandeling heeft ten minste deels bijgedragen aan de afname van de sterfte door non-Hodgkin lymfomen in de meer recente jaren. De verschillende typen non-Hodgkin lymfomen worden steeds specifieker behandeld en er is een omslag van een 'one size fits all' behandeling naar een individueel toegesneden behandeling.
Er zijn geen specifieke georganiseerde activiteiten om het ontstaan van non-Hodgin lymfomen te voorkomen. Over factoren die een rol spelen bij het ontstaan van non-Hodgkin lymfomen is weinig bekend, en dit biedt geen aangrijpingspunten voor preventie.
De kosten van de zorg voor non-Hodgkin lymfomen bedroegen 130,7 miljoen euro in 2007. Dat is 0,2% van de totale kosten voor de gezondheidszorg in Nederland en 4,6% van de totale kosten van de zorgkosten die gemaakt worden voor kankers. Ruim 85% van de kosten voor non-Hodgkin lymfomen wordt uitgegeven aan ziekenhuiszorg en medisch-specialistische zorg en 6% aan genees- en hulpmiddelen.
In de periode 1995-2009 is de gemiddelde opnameduur voor non-Hodgkin gedaald met 26% voor mannen en 33% voor vrouwen. Het aantal klinische opnamen voor non-Hodgkin is sinds 2004 ongeveer weer op het niveau van 1995, in de periode tot 2004 was het aantal klinische opnamen gedaald.
Op basis van alleen demografische ontwikkelingen is de verwachting dat het absoluut aantal nieuwe personen met non-Hodgkin lymfomen tussen 2010 en 2025 met 31% zal stijgen.
De behandeling van non-Hodgkin lymfomen zal naar verwachting nog meer verbeteren. Hierdoor zal de sterfte verder kunnen afnemen. In de nabije toekomst zal het behandelplan van een individuele patiënt gebaseerd worden op de diagnose (het specifieke type lymfoom), stagering van de tumor en van specifieke genetische variaties van de patiënt.
