U bevindt zich op:Nationaal Kompas Volksgezondheid›Gezondheid en ziekte›Ziekten en aandoeningen›Kanker›Dikkedarmkanker›Dikkedarmkanker samengevat
Dikkerdarmkanker (colon- en rectumkanker) is één van de meest voorkomende vormen van kanker in Nederland. Na borstkanker is het de belangrijkste vorm van kanker bij vrouwen, en na prostaat- en longkanker de belangrijkste kanker bij mannen. In 2003 werden 9.898 nieuwe gevallen van dikkedarmkanker gediagnosticeerd (5.157 mannen en 4.741 vrouwen). Op 1 januari 2002 werd het totaal aantal patiënten met dikkedarmkanker geschat op ongeveer 39.000. In 2004 stierven 1.694 mannen en 1.772 vrouwen ten gevolge van colonkanker. In datzelfde jaar overleden 566 mannen en 397 vrouwen ten gevolge van rectumkanker. Het aantal nieuwe gevallen per jaar is hoog in vergelijking met andere Europese landen. De sterfte als gevolg van dikkedarmkanker in Nederland ligt daarentegen op het niveau van het Europees gemiddelde. De overleving is relatief gunstig in vergelijking met de rest van Europa.
Het aantal mensen met dikkedarmkanker neemt licht toe. Dit is zowel het gevolg van een stijging van het totaal aantal nieuwe gevallen van dikkedarmkanker als van een daling van de sterfte door met name rectumkanker. Het aantal nieuwe gevallen van dikkedarmkanker is tussen 1990 en 2003 licht gestegen. Bij mannen meer dan bij vrouwen. De sterfte aan colonkanker is bij mannen over de periode 1980-2004 vrijwel onveranderd en bij vrouwen licht gedaald. De sterfte aan rectumkanker is in de periode 1980-2004 bij zowel mannen als vrouwen met ongeveer 40% gedaald. De gedaalde sterfte wijst op een lichte verbetering van de overleving van patiënten met rectumkanker.
Naast erfelijke factoren spelen leefstijlfactoren een rol bij het ontstaan van dikkedarmkanker. Consumptie van rood vlees en vleeswaren verhogen het risico op dikkedarmkanker. Consumptie van koolsoorten, groene bladgroenten en melk kunnen daarentegen een beschermend effect hebben.
Overmatig alcoholgebruik verhoogt het risico op colon- en rectumkanker, evenals overgewicht. Lichamelijke inactiviteit is een risicofactor voor het krijgen van colonkanker, maar niet zozeer voor rectumkanker.
Hoewel roken het risico op het ontstaan van darmpoliepen verhoogt, is de relatie tussen roken en dikkedarmkanker onduidelijk.
Na blootstelling aan risicofactoren kan het lange tijd duren voordat de ziekte zich openbaart. Verbeteringen in leefstijl zullen daardoor pas na tientallen jaren het voorkomen van dikkedarmkanker beïnvloeden. De verwachting is dat het jaarlijks aantal nieuwe gevallen de komende jaren niet veel zal stijgen, mede gezien de ontwikkelingen in andere Europese landen en de trend in het aantal nieuwe gevallen in Nederland. Omdat het vóórkomen van dikkedarmkanker toeneemt met de leeftijd, zal vergrijzing en groei van de bevolking een groot effect hebben op het vóórkomen in de toekomst: op grond van alleen demografische ontwikkelingen, is de verwachting dat het absoluut aantal nieuwe patiënten met dikkedarmkanker in de periode 2005-2025 zal toenemen met circa 42%.