Sterke variatie gerapporteerde gonorroegevallen in Europese Unie
In de landen van Europese Unie () en Europese Economische Ruimte () was in 2009 het gemiddeld aantal nieuw gerapporteerde gonorroegevallen 9,7 per 100.000. De gerapporteerde aantallen varieerden van minder dan 1,5 per 100,000 in Griekenland, Luxemburg, Polen, Portugal en Slovenië tot meer dan 10 per 100,000 in het Verenigd Koninkrijk (27,6 per 100.000), Letland (18,5), Malta (15,0), IJsland (14,7), Litouwen (11,7) en Denemarken (10,2). Het Verenigd Koninkrijk rapporteerde in 2009 bijna 60% van alle gemelde gonorroegevallen (absolute aantallen) in de EU/EEA. De gegevens komen van het . Die heeft het aantal gevallen per 100.000 alleen berekend voor landen waarvan de dekking van de surveillance nationaal is. Omdat voor Nederland, net als voor Oostenrijk, België, Cyprus, Hongarije en Italië de dekking van de surveillance niet volledig is en de cijfers niet representatief zijn voor de hele bevolking, heeft ECDC geen cijfer per 100.000 voor deze landen en Nederland berekend ().
Zie ook:
Gonorroe: Hoe vaak komt het voor en hoeveel mensen sterven eraan?
Ook variatie in trends in gerapporteerde gonorroediagnosen in Europese Unie
Tussen 2000 en 2009 is aantal gerapporteerde gonorroediagnosen in sommige landen gedaald en in andere gestegen. Het aantal gerapporteerde gonorroediagnosen is in die periode gestegen in zes landen (IJsland, Denemarken, Portugal, Griekenland, Spanje en Ierland), hoewel Griekenland en Ierland een daling rapporteren tussen 2006 en 2009. Roemenië, Estland, Bulgarije, Letland, het Verenigd Koninkrijk, Tsjechië en Finland rapporteren juist een daling, hoewel Bulgarije sinds 2006 weer een stijging rapporteert (). Ook in Nederland is het percentage positieve gonorroe-testen bij soa-centra sinds 2004 gedaald.
De trends moeten echter voorzichtig worden geïnterpreteerd door verschillen in gezondheidszorg- en surveillancesystemen. De dalende trend in landen in het midden en oosten van de EU komt mogelijk door een toename van onderrapportage en een toename van het aantal infecties dat ongediagnosticeerd blijft ().
Zie ook:
Gonorroe: Neemt het aantal mensen met gonorroe toe of af?
Internationale vergelijking is moeilijk
Internationale vergelijking is moeilijk omdat:
- Net als in Nederland in diverse landen de meldingsplicht voor gonorroe is komen te vervallen en dit bovendien met ingang van verschillende jaren is gebeurd.
- Methoden van gegevensverzameling en surveillancesystemen verschillen tussen landen.
- Een toename in het aantal uitgevoerde soa-testen (zoals ook in Nederland het geval is) de trend in het aantal opgespoorde soa kan beïnvloeden.
- Ieder land zijn eigen testbeleid heeft. Door verschillen in testbeleid kan het aandeel opgespoorde soa tussen landen verschillen.
Resistentie tegen antibiotica neemt in veel West-Europese landen toe
Resistentie tegen antibiotica neemt in veel West-Europese landen toe en is inmiddels al wijdverbreid (; ). Gemiddeld is 63% van de Neisseria gonorrhoeae (de bacterie die gonorroe veroorzaakt) in Europa resistent tegen ciprofloxacine. De resistentie varieert van 100% in Slowakije tot 11% in Letland. Nederland zit met een resistentiepercentage van 49% aan de lage kant (). Europese richtlijnen bevelen sinds 2009 zogeheten derde generatie cefalosporinen aan (). In 2009 was 5% van de gonorroebacteriën minder gevoelig voor cefixime (een orale variant van cefalosporine) ().
Zie:
Soa: Wat zijn de mogelijkheden voor diagnostiek en behandeling?
Zie ook:
